Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: "Φίλοι μου, σας αποχαιρετώ"

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέπτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια μας, χάνουμε 60 δευτερόλεπτα φωτός. Θα συνέχιζα ο΄ταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμούνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή μου.

Θεε μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα με ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι και ένα τραγούδι του Σεράτ θα ήταν η σερενάτα που θα τη χάριζα στη Σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο απ'τα αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...
Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν που νομίζουν οτι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται. Στους γέρους θα έδειχνα ότι τον θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατεία, αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από εσάς τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.

Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από εσάς, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς, θα πεθαίνω.

Να λές πάντα αυτό που νοιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα ότι σ'αγαπώ και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ και ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί (όπως θα έλεγα εγώ:η μεταμέλεια φοράει ξυλοπάπουτσα, σύμφωνα με τον Ρίτσο) και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μία τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσε με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δε θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο η δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για 'σένα.

Στείλε αυτό το μήμυμα σε όποιους θέλεις.

Αν δεν το κάνεις σήμερα, αύριο θα είναι όπως και χθες. Κι αν δεν το κάνεις ποτέ, δεν πειραζει."

Οι ήρωες πεθαίνουν από αγάπη....

Πανεπιστημιακό άσυλο......και άλλα ευτράπελα.........................

7 Ιρανοί διακίνησαν μέσα από τη φοιτητική εστία 200 κιλά ηρωίνης εκμεταλλευόμενοι το πανεπιστημιακό άσυλο !
========================================

=========================

Το άκουσα ένα πρωί σε τηλεοπτική εκπομπή και είναι όντως από τα απίστευτα. Συνελήφθησαν είπαν 7 Ιρανοί, οι οποίοι διακίνησαν μέσα από τη φοιτητική εστία 200 κιλά ηρωίνης μέσα σε ένα χρόνο, εκμεταλλευόμενοι το πανεπιστημιακό άσυλο.

Τί άλλο θα δούμε ακόμη σε αυτή τη χώρα;

 

Τώρα τι να πω?? ότι είναι αδιανόητο?? ότι  δεν καταλαβαίνω τη σημασία του Πανεπιστημιακού Ασύλου??? ότι  επικρατεί η πλήρης ασυδοσία??? 

Προτιμώ να σωπάσω.....και περιμένω να ακούσω την δική σας άποψη.........εσείς είστε πιο κατάλληλοι γιατί ζείτε καθημερινά την ελληνική πραγματικότητα!

Να ένα θέμα που προσφέρεται για συζήτηση.....................................

Πέρσα Κουμούτση>Η Ελληνίδα μεταφράστρια του νομπελίστα Ναγκίμπ Μαχφούζ

 

Παρ' όλο που τη μιλούν γύρω στα 800 εκατομμύρια άνθρωποι, η αραβική γλώσσα δεν είναι εύκολα προσιτή σε όσους ζουν έξω από τον ισλαμικό κόσμο. Αυτό το προνόμιο ­να γεννηθεί δηλαδή και να ζήσει έως τα πρώτα νεανικά της χρόνια στο Κάιρο της Αιγύπτου­ είχε η μεταφράστρια αρκετών μυθιστορημάτων του Ναγκίμπ Μαχφούζ Πέρσα Κουμούτση. Επιπλέον, σπούδασε την αραβική γλώσσα και λογοτεχνία -συγχρόνως με την αγγλική- στο πανεπιστήμιο της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Σε άρθρο της στο Βήμα της Κυριακής, στις 14/3/1999, κατέθεσε την εμπειρία της από τη μακρόχρονη σχέση της με το μυθιστορηματικό κόσμο του νομπελίστα Ναγκίμπ Μαχφούζ.

Ο «μπάμπα» μπροστά σε πορτρέτο του

«Μεταφράζοντας Μαχφούζ είναι αναπότρεπτη η διαπίστωση ότι είναι ο πιο αντιπροσωπευτικός, ο πιο χαρακτηριστικός συγγραφέας όχι μόνο της Αιγύπτου αλλά και μιας συναρπαστικής Ανατολής, που η μαγεία της αργοσβήνει λόγω κυρίως των κοινωνικών και πολιτικών μεταβολών που έχουν επέλθει. Το Κάιρο ­όπου συναντάμε τον πυρήνα της αιγυπτιακής κοινωνίας μέσα στις μικρές και μεγάλες γειτονιές του­ θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει οποιαδήποτε από τις αραβικές μεγαλουπόλεις που, παρά τις ραγδαίες εξελίξεις των καιρών, προσπαθούν να διατηρήσουν αμιγώς την ταυτότητά τους.
»Σχετικά με την εμπειρία μου από την επαφή με το έργο του συγγραφέα στο πρωτότυπο και την προσπάθειά μου να το μεταφέρω όσο γίνεται πιστότερο στην ελληνική γλώσσα, μπορώ να πω ότι η μεταφραστική μου επαφή με την αραβική, μέσω των έργων του Μαχφούζ, εμπεριέχει και μια δόση μαγείας ανακατεμένη με νοσταλγία, καθώς οι ιστορίες που αφηγείται ο συγγραφέας και ο κόσμος που απεικονίζει είναι "μπολιασμένος" με μια καθημερινότητα που είχα την τύχη να βιώσω όταν ήμουν μικρό παιδί, έφηβη, αλλά και για ένα μέρος της ενηλικίωσής μου. Και είναι ένας κόσμος όπου μέσα του κυριαρχεί η ανεξικακία, η ανοχή, η εγκαρτέρηση, η μακροθυμία μαζί φυσικά με την αγάπη, την αφοσίωση και κυρίως την πίστη προς τον Αλλάχ και τον Προφήτη του.

Το πρώτο μέρος της Τριλογίας

»Ο Μαχφούζ είναι άλλοτε ρεαλιστής, άλλοτε συμβολικός, και άλλοτε στα έργα του ο ωμός ρεαλισμός συναντά την ποιητική αλληγορία. Στην Τριλογία του Καΐρου π.χ. όπως και στα Κρυμμένα όνειρα στο Χαν Ελ Χαλίλι και στο Το Σοκάκι της Αμαρτίας (που θα κυκλοφορήσει και αυτό από τις εκδόσεις Ψυχογιός), διακρίνουμε τη ρεαλιστική του γραφή, μέσα από αυτή βλέπουμε καθαρά τον τύπο αλλά και την ουσία του τρόπου ζωής του μέσου και λαϊκού ανθρώπου της Αιγύπτου, τους μόχθους, τις ελπίδες, τα όνειρά του.
»Στα αλληγορικά ή συμβολικά έργα του, όπως Τα Παιδιά του Γκεμπελάουι, Μέρες και Νύχτες της Αραβίας, Το Έπος των Χαραφίς κ.ά., κυριαρχούν τα αιώνια σύμβολα, όπως ο μιναρές, η έρημος, ο Νείλος, και σύμβολα που μας παραπέμπουν σε ατμόσφαιρα αέρινη, εξωπραγματική αλλά ταυτόχρονα απτή, αληθινή, που μόνο ο Μαχφούζ γνωρίζει τόσο καλά να συνταιριάζει.
»Ωστόσο, σε όλα τα βιβλία του χωρίς εξαίρεση, ο Μαχφούζ σκαλίζει με δεξιοτεχνία όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης -την αγάπη, τη συμπόνια, την αυτοθυσία, αλλά και το μίσος και τον φθόνο, την ανταγωνιστικότητα, την αμφιβολία­, όλες εκείνες τις πτυχές δηλαδή που ανάγουν τον άνθρωπο σε ένα υπέροχο πλάσμα κατ' εικόνα του Θεού αλλά και εκείνες που τον ωθούν να συμμαχήσει με το κακό. »Η απόδοση των έργων του Μαχφούζ στην ελληνική κατευθείαν από την αραβική, χωρίς ενδιάμεση γλώσσα ­για παράδειγμα τη γαλλική ή την αγγλική­ μειώνει την απώλεια της ομορφιάς του πρωτοτύπου και έτσι προσεγγίζεται περισσότερο η πρωτότυπη μορφή του έργου. Σε αυτό βοηθά σημαντικά και ότι η ελληνική γλώσσα -αν και τόσο διαφορετικά δομημένη­ είναι ίσως η μόνη που διαθέτει τον πλούτο της αραβικής, με συνέπεια να μπορούν να αποδοθούν τα νοήματα ακριβέστερα. »Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Μαχφούζ είναι απλή και σύνθετη μαζί, πνευματώδης, γλαφυρή, γεμάτη νοήματα και σύμβολα, μας μεταφέρει σε έναν κόσμο μαγικά όμορφο αλλά και συχνά γεμάτο ασχήμια και απελπισία. Γιατί ο κόσμος που ιστορεί ο Μαχφούζ είναι η παγκοσμιότητα σε σμίκρυνση, και το έργο του δεν αφορά μόνο τον Αιγύπτιο αλλά και τον μέσο άνθρωπο "όπου γης".
»Σε όλα σχεδόν τα έργα του, αλλά κυρίως στα αλληγορικά, η αραβική γλώσσα αποδίδει τέλεια τα νοήματα και τη φιλοσοφία του συγγραφέα, καθώς η αραβική είναι κατ' εξοχήν η γλώσσα των συμβόλων. Κάθε λέξη εξάλλου που χρησιμοποιεί ο Ναγκίμπ Μαχφούζ δεν είναι τυχαία, την επιλέγει με προσοχή, με αποτέλεσμα η φράση του να γίνεται νυστέρι με το οποίο ανοίγει την ανθρώπινη ψυχή, αποκαλύπτοντας τα πάθη και τις αδυναμίες της αλλά και τα χαρίσματά της.
»Θα τολμούσα να πω ότι η γραφή του Μαχφούζ αποτελεί ένα αραβούργημα λέξεων και νοημάτων, όπου κυριαρχεί ο άνθρωπος "με ό,τι ζει και ό,τι ονειρεύεται".
»Τέλος, θα ήθελα να προσθέσω ότι στο έργο του Μαχφούζ μεγάλο ρόλο παίζει και το Κοράνι και η σχέση του συγγραφέα με τη θρησκεία, χωρίς αυτό να σημαίνει θρησκοληψία ή φανατισμό. Υπάρχει πάντα σεβασμός προς το θείο αλλά και μια συγκαλυμμένη κριτική στάση απέναντι στον τρόπο που ο πιστός αντιλαμβάνεται τη θρησκεία του, και όχι μόνο ο μουσουλμάνος πιστός αλλά ο πιστός κάθε θρησκείας (όπως στο Τα παιδιά του Γκεμπελάουι). Έτσι σε άλλα βιβλία του κυριαρχεί η θρησκευτικότητα και σε άλλα διακρίνεται μια αμυδρή επίκριση, που πολλοί ίσως ερμηνεύουν ως αμφισβήτηση ή αμφιβολία.»

Ελληνική ιθαγένεια.....ή........ελληνική υπηκοότητα???

    Το τελευταίο διάστημα γίνεται σάλος με το θέμα  της πολιτογράφησης των μεταναστών.Δεν διαφωνώ, κατ΄αρχήν, γιατί το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις ευνομούμενες χώρες του κόσμου...όμως  τίθενται πολλά ζητήματα τα οποία δεν είναι δυνατόν να λυθούν σωστά ....με αποφάσεις- αστραπή και με την προχειρότητα που συνήθως μας διακρίνει..............
    Ένα ερώτημα που τίθεται αυτόματα είναι το εξής:  ελληνική ιθαγένεια ή ελληνική υπηκοότητα........
το ερώτημα δεν είναι καθόλου ανευ σημασίας.............
    Ελληνική υπηκοότητα θα απαντήσουμε,καθώς  ετυμολογικά  ιθαγενής σημαίνει ο αυτόχθονας, ενώ υπήκοος αυτός ο οποίος ζει κάτω από συγκεκριμένη κρατική εξουσία.......
    Μεγάλη η διαφορά λοιπόν ´αλλά τέτοιοι ημιάγριοι ιθαγενείς που έχουμε γίνει που να την καταλάβουμε;
    Πριν φτάσουμε,όμως, στην πολιτογράφηση χιλιάδων μεταναστών που ζουν στη χώρα μας, εργάζονται και φοιτούν στα ελληνικά σχολεία θα πρέπει το κράτος  να τοποθετήσει σε σωστές βάσεις  το μεταναστευτικό πρόβλημα.
    Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες , εφόσον υποστηρίζουμε ότι ανήκουμε στην Ευρώπη, (επιτρέψτε μου να έχω τις επιφυλάξεις μου..αλλά αυτό θα το συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή, δεν είναι της παρούσης), έθεσαν κάποιους κανόνες ευθύς εξαρχής για το πόσους οικονομικούς μετανάστες αλλά και ποιους θα δεχτούν στη χώρα τους.
    Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δέχτηκε άπειρο αριθμό μεταναστών , συγκριτικά με τον πληθυσμό της, πολύ περισσότερους από όσους θα μπορούσε ποτέ ομαλά να απορροφήσει και χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο!!!
   Και το ερώτημα είναι θα συνεχίσει να δέχεται όσους οικονομικούς μετανάστες ή πολιτικούς πρόσφυγες έρχονται παράνομα στη χώρα μας, χωρίς κανένα όριο???? 
    Είμαι κάτοικος Γερμανίας....κατά την πρώτη μου επίσκεψη εδώ και αφού εξέφρασα την επιθυμία να διαμείνω εδώ μου ζητήθηκε ποινικό μητρώο, επίσης  το ενοικιαστήριο συμβόλαιο που βεβαιώνει ότι έχω  νοικιάσει κάποιο σπίτι, βεβαίωση από την εργασία μου.Ίσως να μην τα θυμάμαι όλα επακριβώς πάντως να είστε σίγουροι ότι στη Γερμανία δεν μπαίνει κανείς χωρίς προηγουμένως να ελεγχθεί......
Και το βρίσκω λογικότατο.....Αυτός ο έλεγχος τους διασφαλίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την ασφάλεια της χώρας τους και των πολιτών τους! Ψιλά γράμματα για εμάς..........
     Ας επιστρέψουμε στο θέμα μας...............
     Ναι, στην πολιτογράφηση των μεταναστών, αλλά με προυποθέσεις.......
     Πριν από οποιαδήποτε συζήτηση και σαφώς πριν από οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση θα έπρεπε ίσως να μελετήσουν τι ισχύει και στις άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης......λέω εγώ τώρα....αλλά...φωνή βοώντος εν τη ερήμω......................
     Εδώ στην Γερμανία,που μπορώ να σας πω με ασφάλεια, γιατί το έχω ψάξει το θέμα, ισχύουν τα εξής.......Εγώ, ως κάτοικος ΕΟΚ , έχω το δικαίωμα της γερμανικής υπηκοότητας  μετά από οχτώ χρόνια διαμονής στη χώρα και αφού πρώτα δώσω εξετάσεις για την επάρκεια της  γερμανικής γλώσσας ( επίπεδο Β1), καθώς και εξετάσεις στην Γερμανική Πολιτική και Ιστορία......συγκεκριμένα περίπου τριακόσιες ερωτήσεις.......
     Ναι, ναι, καλά ακούσατε.......μου δίνεται , ακόμα, το δικαίωμα, να κρατήσω και τις δύο υπηκοότητες, και την ελληνική και τη γερμανική......το παιδί μου που φοιτά σε γερμανικό σχολείο έχει δικαίωμα να πάρει την γερμανική υπηκοότητα μετά το 18ο έτος ηλικίας......
    αν ένα παιδί γεννηθεί εδώ έχει  άμεσα το δικαίωμα , με την προυπόθεση να ζουν οι γονείς του ήδη οχτώ χρόνια εδώ......
Αυτά για τους κατοίκους που προέρχονται από χώρες της ευρωπαικής ένωσης.....για τους υπόλοιπους σαφώς είναι πιο δύσκολα τα πράγματα........αλλά θα πρέπει να το ψάξω το θέμα για να μην σας λέω ανακρίβειες.................
  Περιμένω τα σχόλιά σας επί του θέματος....συζήτηση κάνουμε.....και όποιος είναι καλύτερα πληροφορημένος ας μας ενημερώσει επί του θέματος.......................

Νέος χρόνος ήρθε τώρα...........................

  Τι σηματοδοτεί η έλευση του νέου χρόνου για τον καθένα από εμάς?Ας ανακόψουμε για μια στιγμή  ταχύτητα και ας αναλογιστούμε..............
ένας ολόκληρος χρόνος πέρασε ....τι μας έφερε?? τι μας πήρε???
τελικά στη ζυγαριά τι βαρύνει περισσότερο...
οι χαρές.......ή οι λύπες??? ποια ήταν τα  όνειρά μας και πόσα από αυτά πραγματοποιήθηκαν?
ποια ήταν τα σχεδιά μας και πόσα από αυτά υλοποιήθηκαν???
τι ζήσαμε και τι διστάσαμε να δοκιμάσουμε? Πάντα θα μετανιώνουμε γι΄αυτά που δεν τολμήσαμε να ζήσουμε, για όσα λόγια δεν ξεστομίσαμε,για τα φιλιά που δεν δώσαμε, για τα ταξίδια που δεν κάναμε.....
Είναι καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες.....παρά για κάτι που δεν τόλμησες ποτέ......................
Τις μέρες των Χριστουγέννων με διακατέχει πάντα μια βαθειά μελαγχολία.......νομίζω τους περισσότερους από εμάς...........γιατί άραγε??έχετε αναρωτηθεί ποτέ? αυτές τις ημέρες κάνουμε πάντα,  καμιά φορά άθελά μας μια ανασκόπηση του χρόνου που πέρασε................κι ίσως ακόμα όλων των χρόνων που πέρασαν......θυμόμαστε με νοσταλγία τα παιδικά μας χρόνια........τα Χριστούγεννα είναι κατ΄εξοχήν μια γιορτή για τα παιδιά........και για όσους κρύβουν ακόμη μέσα τους μια παιδική καρδιά....για όλους τους υπόλοιπους είναι ένα αβάσταχτο φορτίο.............
ξεθάβουμε φαντάσματα του παρελθόντος........αναρωτιόμαστε πως θα ήταν τα πράγματα  σήμερα  αν σε δεδομένες στιγμές  είχαμε πάρει διαφορετικές αποφάσεις........βιώνουμε  από την αρχή  ιστορίες του παρελθόντος.......υποφέρουμε............κλαίμε..................
Αναβιώνουμε τους έρωτές μας και τους ζούμε ξανά από την αρχή............σκαλίζουμε πληγές που νομίζαμε κλεισμένες από χρόνια.......................
και αφού πέσουμε στην απόλυτη μιζέρια....εκεί  κατά το ξημέρωμα της  πρώτης ημέρας του Ιανουαρίου συνειδητοποιούμε ότι μια νέα αρχή γεννιέται...........νέες ευκαιρίες μας δίνονται..............
και κάνουμε νέα σχέδια για τον χρόνο που έρχεται............μεγαλεπήβολα.........αναπτερώνεται το ηθικό μας..........ονειρευόμαστε τον επόμενο μεγάλο  έρωτα που θα μας απλώσει το χέρι........καινούριους επαγγελματικούς ορίζοντες.......επιτυχίες σε όλους τους τομείς.......
αισθάνομαι βαθιά μέσα μου ότι έτσι είναι το σωστό........μετά από κάθε τέλος....έρχεται μια καινούρια αρχή.........
Καιρός λοιπόν, να ανέβουμε ψυχολογικά, να κάνουμε καινούρια σχέδια, άπιαστα  όνειρα , αποφάσεις για το μέλλον......με τη διαφορά ότι εφέτος θα προσπαθήσουμε να τα υλοποιήσουμε........θα αγωνιστούμε για να αλλάξουμε τον εαυτό μας από μέσα............να γίνουμε νέοι άνθρωποι...καλύτεροι.........να δοκιμάσουμε καινούρια πράγματα........να συνεχίσουμε ότι είχαμε αφήσει στη μέση..........
Όλοι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο.........αλλά δεν έχουμε καταλάβει ότι για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς............ας κάνουμε εφέτος μια προσπάθεια......ας βάλουμε κι εμείς ένα λιθαράκι στην ανακαίνιση αυτού του κόσμου..............
αν μη τι άλλο........θα αισθανθούμε οι ίδιοι πιο καλά........και αυτό είναι το πρώτο βήμα..................
τι λέτε??? κάνουμε μια προσπάθεια????

Ας υποδεχτούμε την ανατολή του 2010 με ένα χαμόγελο!!!!

Πέρασαν τα Χριστούγεννα....οι ημέρες των διακοπών κύλησαν σαν το νερό...έφυγε ο παλιός ο χρόνος σκυφτός από το βάρος των προβλημάτων μας, της θλίψης, της μιζέριας,της κούρασης, των ανεκπλήρωτων  προσδοκιών μας..........
και έφτασε ο νέος χρόνος..........με βήματα γοργά, ελαφριά ακόμη....νεανικά......ξέγνοιαστα.....................
στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε τη ζωή μας...........τα σχέδιά μας......την καθημερινότητά μας.........τη διάθεσή μας..........
Ο καινούριος χρόνος απλώνεται μπροστά μας πάλευκος....κενός.....σαν άγραφο χαρτί ,σαν λευκός καμβάς και περιμένει από εμάς να ζωγραφίσουμε επάνω του......................
Το τι θα ζωγραφίσουμε εξαρτάται από εμάς!!!!!Αν τα σχέδιά μας θα είναι  ασπρόμαυρα ή χρωματιστά εξαρτάται πάλι από εμάς.Αν στον καμβά μας στάξουν δάκρυα λύπης ή χαράς....εξαρτάται πάλι από εμάς..
Εμπρός , λοιπόν.........είναι κιόλας  5 Ιανουαρίου....αύριο ξημερώνει των Φώτων....................
Ας ξεκινήσουμε χαράζοντας μια νέα πορεία στη ζωή μας, ας βάλουμε στόχους , τους οποίους θα αγωνιστούμε να πετύχουμε, ας  αφήσουμε πίσω μας τη μιζέρια και την αυτολύπηση..............
αύριο που ο Θεός θα καθαγιάσει τα ύδατα ας αφήσουμε και τις ψυχές μας ελεύθερες να καθαγιαστούν.........από κάθετί που τις βαραίνει.....ας κοιτάξουμε το μέλλον κατάματα....μόνο έτσι θα προχωρήσουμε μπροστά..........
ας υποδεχτούμε την κάθε καινούρια μέρα με ένα χαμόγελο το πρωί............ας  προσφέρουμε  μια καλημέρα με ένα χαμόγελο και στον διπλανό μας, στο ταίρι μας, στο γείτονα, στο συνάδελφο..........
δεν  κοστίζει   τίποτα....και όμως προσφέρει τόσα πολλά!!!!!!
Καλή χρονιά!!!!!